Արմենուհի Սիսյան․ «Յուրաքանչյուրը կոչված է ապրեցնելու իր հեքիաթը ու դրա իրավունքը տրված է նրան հենց իր ծնունդով»․ զրույց

  Իմ կորցրած հեքիաթի հետքերն ինձ տարան այնտեղ, ուր չկար հեքիաթ. «Կյանքը հեքիաթ չէ,-ասացին,-սխալվել ես դու»: Շրջվեցի ինձ խղճացող հայացքներից, բայց ո°չ հեռանալու, այլ` փնտրելու մեկ ուրիշ կողմում: Սիրտս ճմլվեց նրանց համար, որ չունեն հեքիաթ…    «Մի բուռ լույս», Ա. Սիսյան   Ինչքան մեծանում, այնքան ավելի լուրջ եմ վերաբերվում հեքիաթներին: Մի անգամ ծանոթ մի խմբագիր …

Արմենուհի Սիսյան․ «Փախուստ ծառերի մոտ»․ պոեզիա

Երկուսս էլ ծխում ենք․ քեզնից ծուխ է արձակվում ծխախոտի, ինձնից՝ բանաստեղծություն․ երկուսն էլ գնում են երկինք,  երկուսից էլ մենք ենք սպառվում․․․ * Օ՜, ես չեմ, ե՛ս չեմ կնոջ տեսակը կատվի, որ գիտի ժպտալ չքմեղ ու ծառայել կեղծին, որ փաղաքշանքի ուժով  հավատում է լոկ ստին, փափուկ մորթու գգվանքով մոլորեցնող խաղ ունի ու ճանաչում է մեկ ուղի՝ …