Աստղ Մադաթյան․ «Սեթը»․ պատմվածք

  Ժամը ինն է, մութ է՝ մութ, ինչպես գայլի ստամոքսում։ Սեթը, փորձելով շունչը պահել և հնարավորինս անաղմուկ լինել, նայում է խոտի դեզին։ Հևասպառ վազել է` հանգստանալը դժվար է, խոտի դեզի մեջ մանկուց իր սրտի մեջ ապրած և արդեն մեծացած Մարեն է ՝ հանգիստ մնալը դժվար է։  Մարեն մենակ չէ, իսկ Սե՞թը, Սեթը մենակ է, ինչպես …

Աստղ Մադաթյան․ «Սարերի գաղտնիքը»․ հեքիաթ

                       Արդեն քանի՜ տասնամյակ է մի խաղաղ և խորհրդավոր անտառ է ապրում Վարդագույն քաղաքի մոտ՝ սարի փեշին։ Այդ անտառն ամեն առավոտ արևի հետ արթնանում է, ծույլ հորանջելով զուգվում իր կախարդական- մախարդական պճնանքի պարագաներով  և նմանվում բյուրեղապակյա կանաչ  դղյակի։ Վարդագույն քաղաքի երեխաները հաճախ են այդ անտառում …

Աստղ Մադաթյան․ «Աղջիկն ու Ջութակը»․ հեքիաթ

  Մեր այս խառը ժամանակներում, երբ թվում է թե ծիածանն անգամ կարող է փոխել իր գույների հաջորդականությունը, մշտապես վարդագույն մի քաղաք կա և այդ քաղաքում վարդագույն երազներ տեսնող մի աղջիկ էր ապրում: Նրա երազները բարի էին, երազանքները՝ լուսավոր: Ամեն առավոտ նրա պատին արևը մի հեքիաթ էր նկարում, և մի օր էլ նա որոշում է հագնել …