Պատրիցիա Սընթ Ջոն. «Ոտնահետքեր ձյան վրա»․ հատված վիպակից

Անցել էր հինգ տարի։ Դեկտեմբերի քսանչորսն էր, շատ կարևոր օր Դանիկի համար։ Լրանում էր նրա հինգամյակը, և տղան առաջին անգամ Անիտայի հետ  գնաց եկեղեցի՝ Սուրբծննդյան ժամերգության։ Դանիկը, իր մահճակալին նստած, ուտում էր կարտոֆիլի ապուրը։ Նրա ոսկեհեր գլուխը գրեթե չէր երևում փափուկ ու փարթամ փետրաներքնակի պատճառով։ Անիտան նստել էր եղբոր կողքին՝ ձեռքում պահած արջուկի տեսքով մեծ …

Գրիգ․ «Առևանգում, որ ցնցեց կատուների քաղաքը»․ պատանեկան դետեկտիվ

Կարևորը վեր կենալն է, արթնանալը՝ հետո,– ասացի ինքս ինձ ու նստեցի անկողնում: Լույսը վաղուց բացվել էր, կեցցե հանգստյան օրեր հորինողը, եթե հարցնեին, թե որն է կատվության պատմության մեծագույն որոշումը, անկասկած դա կնշեի: Մտածում էի ենթադրյալ պատասխանիս շուրջ, փորձում պատկերացնել զուգահեռ իրականություն, ուր հանգստյան օր չկա, կամ, ասենք, մեկ­երկու օր է: Դժբախտ, տխուր արարածներ, մենք շաբաթվա …

Գոհար Նավասարդյան․ «Ինձ պիոններ չնվիրես»․ հատված վիպակից

  Մարկն ու Արևը նորից մնացին դեմ դիմաց կանգնած։ Աղջիկը շրջվեց ու քայլեց դեպի փողոցը։ -Գիտես, ես գիրքն էի ուզում վերցնել։ Հուսով եմ՝ վերջացրել ես։ -Վերջացրել եմ,-քթի տակ ժպտալով պատասխանեց Արևն ու պայուսակից գիրքը հանելով՝ մեկնեց Մարկին։ Երիտասարդը գիրքը բացեց, ասես հենց այդ պահին էր կարդալու, թերթեց մի քանի էջ ու մատիտով առաջին իսկ նշված …

Անուշ Ասլիբեկյան․ «Պրոֆեսորը»․ հատված վիպակից

                  Աստղիկ Մաս առաջին (*Բժշկապետ Արծրունու կյանքի և կենսագրության մասին տեղեկությունները հեղինակը վերցրել է Արծրունիների անձնական արխիվից: Վիպակում խախտված է ժամանակագրությունը, փոխված է բժշկապետի մահվան տարեթիվը՝ պայմանավորված հեղինակի գեղարվեստական հնարանքով):   Անունս Լուիզա է, թեև Պրոֆեսորն ինձ անվանում է Աստղիկ: Մեր առաջին հանդիպմանը` անունս լսելուն պես լայն …

Ռեյ Բրեդբերի. «Ոչ գիշեր է, ոչ ցերեկ»․ ֆանտաստիկ վիպակ

Երկու ժամում նա հասցրեց ծխել մեկ տուփ ծխախոտ. — Ինչքա՞ն հեռու ենք մենք տիեզերքում: – Միլիարդ մղոնից ոչ մոտիկ: — Միլիարդ մղոն հեռու` որտեղի՞ց, – հարցրեց Հիչքոքը: — Նայած՝ ինչ է քեզ պետք, – պատասխանեց Կլեմենսը, որը մինչ այժմ ոչ մի ծխախոտ բերանը չէր դրել, – միլիարդ մղոն հեռու տնից, կարելի է ասել: — Այդպես …

Անտուան դը Սենտ Էքզյուպերի. «Ռազմական օդաչու» գրքից․ հատված

Իմ հոգևոր մշակույթը հետևելով Աստծուն՝ ընդունում է մարդկանց հավասությունը Մարդու ներսում: Ես հասկանում եմ՝ որտեղից կարող է սկիզբ առնել մեկը մյուսի նկատմամբ հարգանքը: Գիտնականը պետք է հարգի բեռնակիրին, որովհետև այդ բեռնակիրի հանդեպ ունեցած վերաբերմունքով պատվում է Աստծոն: Այդ Սուրհանդակ-բեռնակիրը հավասար է գիտնականին: Ինչքան էլ մեկը արժանավոր լինի, իսկ մյուսը՝ միջականություն, ոչ մեկը բարոյական ոչ մի …