Հրայր Խաչատրյան․ «Errāre humānum est». պոեզիա

                                  Ведь это моя вечеринка… Здесь собрались все, кого я любил Сожалений нет, как шнурков на ботинках Скриптонит Օրը բերում է իր շփոթմունքը, Խառնում քնից արթնացած հանգստությունը և ջրի փոխարեն Դեմքդ անհանգստությունն է շփում: Ներսդ պատվում է էլեկտրականությամբ ու …

Դառանժ․ «Nullus». հատված «Ներքին հեղափոխություն» գրքից

Մտնելով հսկայական շենքը և անտարբեր ողջունելով մուտքի մոտ կանգնած պահակին՝ ցույց տվեցի անձը հաստատող փաստաթուղթը: Այնուհետև անցնելով անձը սահմանող մոնիտորը, արդեն ավելի հանգիստ քայլեցի դեպի աշխատասենյակ: Փլվելով հարմարավետ բազկաթոռին՝ միացրեցի համակարգիչը. ինչպես միշտ՝ ծանուցումներ չկան, իսկ դա նշանակում է, որ որևէ աշխատանք նույնպես չկա: Հորանջելով՝ քարտուղարուհուց խնդրեցի մեկ բաժակ սուրճ, ապա ձգվելով դեպի հեռակառավարման վահանակը՝ …

Նարինե Ավագյան․ «Լիեժի երկաթուղային կայարանում»․ պոեզիա

      Հայր, Մոտեցիր հավատարիմ որդուդ և համբուրիր նրան… Վաղուց է, ինչ նա Կորած երազի լուսե թելերից Մի փողկապ է գործել՝ Պարանոցիդ իր խենթ պատանության Առասպելը թողնելու համար…   Հայր, Սիրիր հավատարիմ որդուդ և սպասիր նրան… Վաղուց է, ինչ նա Հեռավորիկ մի մրմունջով Երգ է հյուսում քթի տակ՝ Պինդ բազուկներիդ իր սպասումները Որպես ապարանջան …

Ֆենյա Վարդանյան․ «Անձրևից առաջ»․ բանաստեղծական շարք

    Ի՞նչ է երազում անձրևից առաջ, Փշրվող սիրտը լցված երկնքի. Այն արցունքնե՞ր են, թե՞ համբույր պահած՝ Մանուշակների դողուն թերթերին:   Ի՞նչ են երազում մեռնող հավքերը, Վերջին հայացքը` բորբ հորիզոնին, Եվ ի՞նչ մորմոք են տանում իրենց հետ, Երբ ամպն է իջնում լայն եզերքներին:   *   Դու՛, հյուսում ես Քո աստղազարդ ափերով Հեքիաթները աննյութեղեն և …

Գայանե Եդոյան․ «Վերադարձի երգ»․ բանաստեղծական շարք

  քայլելու մասին մոռացել եմ թվում է չեմ էլ շարժվում֊ ուսս կցնցե՞ս   *   իմ բոլոր բանաստեղծությունները վերադարձի երգ են դեպի Քեզ  ժամանակի ստեղներին սպասումով գրված   *   Դու ժամանակն ես ժամանակի մեջ երբ մոտենամ Քեզ֊ կրկնիր ինձ կյանքերում գալիք   *   վերադարձրու հայացքս֊ երազանքներս չփշրվեն հանկարծ   *   մի օր …

Վարդան Սմբատյան․ «Պլագիատ սեր»․ բանաստեղծական շարք

  Բոլոր դռներով ելնում է  մահը,  իսկ ես կտրում եմ  լույսի երակը  որ հասնեմ  որ շունչ տամ բյուրեղյա  ջրի երազին։  Հին քարտեզներում՝  ամեն օր ջնջվող ու հայտնվող  քաղաքներում,  հիմա գարուն է՝ թմրած, ալարկոտ-արևշող, բոլոր դռներով փախչում է մահը,  հավիտենական ծաղկունք-հալոցքից։  լույսի ժիր խաղը՝  պտտահողմի մեջ արձակ ճոճում է  շղթան  կույր ժամանակի:  Ես փակ աչքերով փողոց …

Ադի Ալյեն․ «Ընդերք»․ բանաստեղծական շարք

      Ուղարկիր ինձ այն երգը, որ նվագում է քո ականջակալներում, երբ փամփուշտները դիպչում են սխալ մարդկանց…   *   Հիմա դու աշխարհի որ ծայրում էլ անձրևես՝ իմ քաղաքում եղանակը չի փոխվի:   * Ինչ-որ մի տեղ, մեր փոխարեն, երևի, իրար գտնում են…   *   Ես կարոտել եմ շերտերը քո ծիծաղի: Տառապանքը մի …

Սաթեն Վարդանյան․ «Էսմերալդա» բանաստեղծական շարք

  Ամեն ինչ անցնում է, Էսմերալդա, հյուսվածքների մեջ ավազների, լեռների պիրկ ողնասյուների ներքո, օվկիանոսների կապույտ-կապույտ ատամների տակ ճամփորդում է Արևելքը, նվագում են ճպուռները և երկար մազերով պատանին շարունակում է սուլել` ավետելով Կյանքը… Ամենը փոխվում է, Էսմերալդա, այն, ինչն իրական է` անվանում են առասպել, պտղաթաղանթից տիեզերքի պոկվում են աստղերը, անստամոքս մարդիկ գդալներով ուտում են աչքերի մեղրը …

Հովհաննես Գրիգորյան․ «Հրեշտակներ մանկության երկնքից»․ պոեզիա

Ահա մի պատմություն, որը չի կրկնվում մեկից ավելի անգամներ։ Եղևնին, որը պիտի զարդարենք, դեռ աճում է անտառում։ Ուրախության համար կան բազմաթիվ պատճառներ․ ահա օրը բացվեց, ահա ամպերը քսվեցին արևի երեսին․․․   Եղևնին, որը պիտի զարդարենք իր ծննդյան օրն է նշում հիմա հեռու-հեռավոր անտառում։ Իսկ տխրության համար ևս կան բազում պատճառներ․ ահա, օրը բացվեց, ահա, ամպերը …

Խան Ավանյան․ «Նռան պես կարմիր կինը»․ շարք

  Մի օր, երբ Կհալվեն հուշերի սառույցները  մեր քաղաքի գնացքը կգա՝ կարմիր մարդկանց երկրից, Իր հետ բերելով գլանակների մեջ թաքնված օրերին, Ես մի օր կծխեմ դրանք՝ դանդաղ , բայց հպարտ։ Մոխիր կդառնա թաց ու չոր օրերը, Թացից կծնվեն սերեր, Հետո կթափառեն տնից տուն, Կանայք կհանեն իրենց վարձու մարմիններից տղամարդկանց գերելու, փշրելու  համար… Ու հետո ես …