Արթուր Հայրապետյան․ «Լույս եմ աղոթում»․ բանաստեղծություն

  Ես խոստովանել եմ ճշմարտությունը՝ լացել, Այս է իմ խոստովանությունը` Քաոս, ճենճություն, աղակատանք, խաբկանք, ծուլություն, գորշ, եղկելի, Դատարկ իմացականության առաջ անզոր, Շուրջդ` չարորակ, փոքրոգու առաջ անկատար… Ու սրանք գեր են` չարչրկված, անգույն, գաճաճ, վեհերոտ, Ու առանց աղոթք… Իսկ ես շատ փոքր։ Ու սրանց առաջ դժնատես, Ընկել եմ հեղձուկի նման, Լույս եմ աղոթում…   Ես ինչպե՞ս …

Աշոտ Ավդալյան․ «Արթնացման ձայներ»․ բանաստեղծական շարք

  Եվ այս օրն էր՝ կտցահարեց մեր պաղ հոգին ու արթնացավ: Եվ արթնացման ձայներ փռեց ճանապարհին՝ անցնող — դարձող թռչունների ոտքերի տակ, ու կրակը դրեց շեմին․ մեր խարխլված ու պաղ շեմին — որ տաքանա: Որ երբ հետո հրաժեշտի կանգնած լռենք, պոզահարենք մեր թախիծը ու հեռանանք, մեր տաք շեմի սպասումը դառնա քարոզ ընթեռնելի: Շեմը լինի վերծանելի …

Վահագն Ամիրջանյան․ «Մահահոտ սեր»․ շարք

  Ես քեզ նայում եմ աչքերի խորքում մահացած դիակների նման, ու իմ մտահորիզոնում գարշելի, փտած մարմնահոտ է գալիս, այդ դու ես նեխել սրտումս, այդ դու ես մեռել հոգուս մեջ, բայց ես շարունակում եմ քո հետ խաղալ նույն կոմեդիան, թե աշխարհում, որտեղ դու ես, այնտեղ նաև ես եմ:   *   Ու ես կարող եմ հիմա …

Շարմաղ Հարությունյան․ «Ցուրտ լռություն»․ բանաստեղծական շարք

    Ցուրտ լռություն է շուրթերիդ կարմիր ձյուների վրա, ու մրսում են մերկ բառերն անշապիկ… Հեգ լռությունդ խաչաձևվվում է անտարբերության սնամեջ բնին, ու ցավախեժը ծորում է խորքից անկեղև սրտի…   Եվ արևելյան մի թախծոտ քամի մատներն է քսում քո սրտից կախված լարերին վինի. դու արտասվում ես` զմրուխտ աչքերիդ ցոլքերը դեղին փռելով ցավի շեկ հորիզոնին…   …

Զավեն Բեկյան․ «Աստվածուհի Թետիս»․ բանաստեղծություններ

                      Այս գիշեր ամենախոշոր լուսինն էր, ո՞վ տեսավ; Կախվել էր երկնքից հսկա մեղրահացի պես – ու հմայված հայացքս բզզալով երկա՜ր պտտվեց իր շուրջբոլոր․․․   Մեղրահացի պես էր և բոլորյալ սպեղանու։ Եվ տաք, լույծ սաթի պես էր —  և ծորում էր իր՝ ասես ստինքից՝ սաթբերունի սեր։ …

Սմբատ Բաղդասարով․ ‹‹Ցորենի մեջ թողած երգ››․ պոեզիա

                                Մայրս նման է հասարակ արևի. նայես, գնաս տուն և ապրես։     *   Ուրբաթ օրը մահիկի հետ ջերմ ես վարվել։ Կողով է շուլալվել կեռասին. կգրեի ամպերին քեզ համար։ Պիտի այսօր երազ տեսնեմ, որ մաշկիդ վրայով եգիպտացորեն եմ արտահանում …

Հրայր Խաչատրյան․ «Սև բլյուզ»․ պոեզիա

      О, Всевышний, Ты захотел меня сотворить поэтом, и теперь время пришло мне представить отчет. Сердце мое полно благодарности, хоть я познал несчастья этой профессии. Չեսլավ Միլոշ     Սալմա     Եթե լինեիր իսպանուհի, քո աչքերը այդքան տխուր երևի թե չլինեին, Որովհետև տաք արյունդ այնտեղ հասկացված կլիներ սիրուն կերպով, Անխտիր կսիրեին քեզ …

Պետրոս Հոկտանյան․ «Գրելուց առաջ»․ պոեզիա

  Ժամանակների միջև   Այնքան համբերեցի, որ մոռացա ընդմիշտ, Դարձա նորից ճանապարհորդն այն նախկին, Երկնքում թողեցի թե՛ ցավ և թե՛ վիշտ, Որ կրկին ժպտա իմ որբ կիրակին: Այնքան ծարավեցի, ստիպված աշուն եկավ, Մոլախոտ ծաղկեց ննջասենյակում, Իսկ հետո մի երգ վերից ցած ընկավ, Որ ապրի դարձյալ կրծքավանդակում: Այնքան տարբերվեցի, որ նմանվեցի քեզ, Ճիշտ քեզ նման երգեցի …

Հրայր Խաչատրյան․ «Errāre humānum est». պոեզիա

                                  Ведь это моя вечеринка… Здесь собрались все, кого я любил Сожалений нет, как шнурков на ботинках Скриптонит Օրը բերում է իր շփոթմունքը, Խառնում քնից արթնացած հանգստությունը և ջրի փոխարեն Դեմքդ անհանգստությունն է շփում: Ներսդ պատվում է էլեկտրականությամբ ու …

Դառանժ․ «Nullus». հատված «Ներքին հեղափոխություն» գրքից

Մտնելով հսկայական շենքը և անտարբեր ողջունելով մուտքի մոտ կանգնած պահակին՝ ցույց տվեցի անձը հաստատող փաստաթուղթը: Այնուհետև անցնելով անձը սահմանող մոնիտորը, արդեն ավելի հանգիստ քայլեցի դեպի աշխատասենյակ: Փլվելով հարմարավետ բազկաթոռին՝ միացրեցի համակարգիչը. ինչպես միշտ՝ ծանուցումներ չկան, իսկ դա նշանակում է, որ որևէ աշխատանք նույնպես չկա: Հորանջելով՝ քարտուղարուհուց խնդրեցի մեկ բաժակ սուրճ, ապա ձգվելով դեպի հեռակառավարման վահանակը՝ …