Գիթի Խոշդել․ «Վայրի ժամանակ»․ բանաստեղծություններ

Ծաղիկներով օծիր մարմինս` Ես ուզում եմ զգալ ինձ հող… * Աշխարհին իջած Ամենատխուր գիշերն է այսօր. Դու վերադառնում ես տուն, Ուր քեզ չեմ սպասում… * Դու կգտնես մազափունջս քո ճերմակ բարձին, Ես կապրեմ ճաղատ օրերս` մենության գլխին… * Այդ կինը, ում դու նվիրեցիր կյանքդ` Կտեղավորի մարմինդ դագաղում Եվ կմաքրի ոտքերը այն հողի վրա, Որ պիտի …

Քեյթա Ֆոդեբա․ բանաստեղծություն

  Երկնքի սրտում մխրճված զնդան Եվ հիշողության սևասքեմ ամպեր` Ահա այսպես է մեռնում Իմ հոգին, Հիլդա՛: Քամին բերում է բույրը վարդերի Հեռավոր ափից հայրական իմ տան, Ես ճգնավոր եմ իմ կարոտներում, Կյանքը ուռկան է, Հիլդա՛: Աճյունս պահիր փոքրիկ սափորում, Մոխիրն իմ սրտի թող չճանաչի Հողն օտարների, հողը անանցյալ, Ի վերջո ես պատմություն եմ, Հիլդա՛: Այն …