«Կասկադ 6.15». երբ գիրք է գրում լրագրողը․ զրույց հեղինակ Մարիաննա Հակոբյանի հետ

  Մանկությունը․․․   — Ամենակարող է։ Մանկությունը գեղեցիկ շրջան է՝ անվախ երազանքներով լի։ Մանկությունը չի մտածում՝  կստացվի՞, թե՞ ոչ, մանկությունը վախ չի ճանաչում, միայն սիրել ու զգալ գիտի։ Երեխան զգալով է գնում այս կամ այն մարդու գիրկը ու չի սխալվում՝ լավ ու վատ «ձյաձյաների» ու «ծյոծյաների» հարցում։ Մանկությունը պարզապես մոռացկոտ է, մեծանում է դառնում վախկոտ …

Ռազմիկ Գրիգորյան․ «Երազի մեջ արթնանալուց հետո»․ էսսե

  Վաղուց արթնացել ես, փորձում ես անկողնուցդ հավաքել գիշերվա կտորտանքը, չես նկատում, որ մնացել ես երազի մեջ։ Ասես ծանր քար լինես քեզանից կախված, որն անհնար է շարժել կամ գլորել այս ու այն կողմ։ Դժվարությամբ մարմինդ հանում ես անկողնուց, հագնվում ես, լվացվում, դուրս ես նետվում պարապ մարդու շտապողականությամբ։ Փողոցն անցնում ես վազելով, ճիշտ նույն կերպ, ինչպես …

Վովա Արզումանյան․ «Պատերազմը քո աչքերով»․ էսսե

Երեք քայլ չհերիքեց քեզ մոտ հասնելու համար։ Ուժս կամաց-կամաց չոքեց դռան առաջ ու շտապեց խոնարհվել փշոտ ծաղիկներով լի ծաղկամանի աջ մասում։ Սերը կիսատ է նրա ներկայությամբ, բայց ուժիս կեսը թողել եմ անցյալի սպիտակ ճահճում, որ չտեսնելու տամ, բայց կարմիր արևը մոռացել է իմ ճայերի մասին, որոնց հիշողությունն անչափելի է։  Իմ ճայը եկել ու շոյում է …

Մհեր Իսրայելյան․ հատված «Ես եմ աշխարհի թագավորը» գրքից․ գլուխ Դ. «Թռչող հեծանիվը»․ վեպ

  Կրիայի դեմ փորձարկած առաջին անհաջող մրցավազքից հետո հասկացա, որ հենց այնպես մի քանի քայլ գցելով երբեք տեղ չես հասնի։ Որպեսզի քայլդ հաղթական ավարտ ունենա՝ այն պետք է սրտիցդ գնա, ու մի հրեշտակ էլ զորավիգ լինի քեզ։ Ամաչում եմ խոստովանել, բայց կրիային հաջողվեց հասնել և անցնել երկրորդ փորձից, այն էլ միայն հրեշտակի օգնությամբ. պարզապես  ձե՞ռքը …

Գրիշ Սարդարյան․ «Հո՛, Ձա՛, Ղա՛տ»․ պատմվածք

    — Ա՛յբ Բե՛ն Գի՛մ   — Դա՛ Ե՛չ Զա՛   — Է՛ Ը՛թ Թո՛   — Ժե՛ Ինի՛ Լյո՛ւն   — Խե՛ Ծա՛ Կե՛ն   — Հո՛ Ձա՛ Ղա՛տ   — Ճե՛ն Մե՛ն Հի՛   — Նո՛ւ Շա՛ Ո՛   — Չա՛ Պե՛ Ջե՛   — Ռա՛ Սե՛ Վե՛վ   — Տյո՛ւն Րե՛ …

Թերեզա Ամրյան. «Ռզգանը ֆերմեր դարձավ». պատմվածք

  Ռզգանը խիտ, փայլուն մազեր և խոշոր, ամուր մատներ ունեցող տղամարդ է․ քայլելիս նրա բարձր հասակը երբեմն երերում է, մեջքը ճկվում, նմանվում է ծռված որթատունկի։ Վերջերս իրականացել է Ռզգանի փայփայած երազանքը. Ռզգանը նոր գոմ է կառուցել։ Գյուղում Ռզգանի բոլոր եզդի ազգակիցներն այդ մասին են խոսում։ Ոչ ոք չի էլ պատկերացնի, թե ինչքան է Ռզգանը չարչարվել …

«Նրան, ով նամակներ չի կարդում»․ շուտով լույս կտեսնի երիտասարդ գրող Օֆելի Դալաքյանի նոր գիրքը

Օրերս Երևանյան Էսքիզ հրատարակչությունը լույս կընծայի արդի գրող Օֆելի Դալաքյանի «Նրան, ով նամակներ չի կարդում» կարճ պատմվածքների գիրքը։ Գրքի ստեղծման պատմության, առանձնահատկությունների, գրադարանավարի աշխատանքի, արդի գրականության մասին զրույցը հեղինակի հետ՝ ստորև։             Գրադարանային աշխատանքը՝ գրականությանը սեր խոստովանելու ևս մեկ միջոց․․․   — Սիրած օբյեկտիդ մոտ լինել է նշանակում նաև։ Գրադարանում հնարավորություն …

Պատրիկ Արտեմի․ «Մեզոզոյան խենթեր»․ վեպ, մաս 1-5

  Եղիշեի պատանության ընկերուհին, Ֆրանսիայում ուսումը շարունակելիս, կատարելով հաջող ընտրություն, հայտնվել է մշակութային մեծ երկրի բոմոնդում։ Գործարար աշխարհին հայտնի ամուսինը, խրախուսելով հայազգի կնոջ հովանավորչական հակումները, շռայլ միջոցներ է տրամադրում՝ իր դղյակը դարձնելով արվեստի և գրականության երևելիների հավաքատեղի։ Պատանության ընկերուհին որպես էկզոտիկա երբեմն գրում է Եղիշեին․ «Բարեկամս, տարիներն անցնում են, բայց դու շարունակում ես դոփել տեղում։ …

«Ծովահենը»․ զրույց երիտասարդ գրող, դրամատուրգ Հասմիկ Կարապետյանի հետ

    Օրերս Երևանյան Էսքիզ հրատարակչությունը լույս կընծայի արդի գրող Հասմիկ Կարապետյանի «Ծովահենը» վիպակը։ Գրքի ստեղծման պատմության, առանձնահատկությունների և, առհասարակ, գրականության մասին զրույցը հեղինակի հետ՝ ստորև։           Գիրք գրելը՝ հոգու պահա՞նջ, թե՞ ժամանակի նորաձև տենդենց․․․   — Իսկ Չարենցն իր գլուխգործոցները ժամանակի նորաձևությանը հետևելո՞վ էր գրում… Առհասարակ, գիրք գրելը դժվար բան է: …

Ռուբեն Հովսեփյան․ «Ես ձեր հիշողությունն եմ»․ պատմվածք

  Ինքն իրենից առաջ ընկած ամառը նորելուկ հունիսը դարձրել էր օգոստոս, մարդկանց խաբել, թե բանջարանոցում, մի երեոսով հպված հողին, տրաքտրաքում է սրսուռ ձմերուկը, որի հյութը եթե լցվի ներսդ, իսկ թաց կճեպը որպես թասակ նստի գլխիդ, ապա էլ ինչ օգոստոս ու շոգ, Աստծո ծոցում քեզ զգա ու չրթիր, չրթիր կարմիր կորիզները մինչև իջնի փորիդ տռուզը: Այնինչ …