Նազիկ Գասպարյան․ «Գյուղում ապրող երեխաները»․ էսսե

  Գյուղում ապրող երեխաների մաշկը, որքան վառվում ու կոշտանում է արևից, քամուց, հողից, նրանք այնքան քնքշանում, բարակում են ներսից, դառնում են զգայուն, դառնում են անպաշտպան. առանց մաշկի են դառնում: Նրանք՝ ամաչկոտ, արևի պաչիկները այտերին, մազերը` խառը, հորթը քշում են հանդից, որովհետև անձրև է և արագ են քշում, որ չթրջվի հորթը: Աշխարհն այլ ընթացք ունի,երբ ոտնաթաթդ …

Կազուո Իշիգուրո «Օրվա մնացորդը»․ թարգմանչի դիտանկյուն

  Կազուո Իշիգուրո «Օրվա մնացորդը» «Զանգակ» հրատարակչություն     «Օրվա մնացորդը» պատմություն է մարդու մասին, որին կործանեցին այն գաղափարները, որոնց վրա նա կառուցել էր իր կյանքը։ Այսպես է Կազուո Իշիգուրոյի վեպը նկարագրում ժամանակակից մեկ այլ հեղինակ՝ Սալման Ռուշդին։ Քննադատների կողմից «գեղեցիկ ու դաժան» բնորոշվող այս գիրքը անձայն հուսահատության ու լռեցված զգացմունքի մասին նուրբ գլուխգործոց է։ 1989թ․ գրված …

Նաիրա Աբրահամյան․ «Անբառ պատմվածքներ»

    Մանկությունս խառնել էի աղունին ու փռել արևի տակ չորանալու: Հանկարծ ինձնից թաքուն վերցրի մի բուռ ցորնահատ ու պահ տվի ամռան տաք սևահողին։ ․․․Գարունքվա «կապը կտրած» հավը քուջուջ էր անում։ Մի քանի ծլած ցորեն գտավ։ Կտուցն աջ ու ձախ տանելով՝ սկսեց առանձնացնել ծլերի բարալիկ ու խճճված ոստերը։ Մեկեն հիշեցի իմ թաղած հատիկները։ Վեր թռա։ …

Ֆիլ Նայթ․ «Կոշկավաճառը»․ թարգմանչի դիտանկյուն

  Ֆիլ Նայթ․ «Կոշկավաճառը» «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն   «Նյու Յորք Թայմսի» «Կոշկավաճառը» բեսթսելերը ներկայացնում է «Նայք» ընկերության հիմնադրի անցած ուղին: Ամենաճանաչված համաշխարհային բրենդներից մեկի հիմնադիր Ֆիլ Նայթն այժմ աշխարհի ամենահարուստ մարդկանցից է, բայց երիտասարդ տարիքում չէր կարող անգամ իրեն թույլ տալ «Ադիդաս» գնել: Կես դար առաջ Նայթը 50 դոլար է վերցնում հորից ու սկսում Ճապոնիայից …

Կարեն Օհանջ․ «Արամյանց»․ թարգմանչի դիտանկյուն

  Կարեն Օհանջ․ «Արամյանց» «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն     Մոտ ժամանակներս լույս կտեսնի Կարեն Օհանջի «Միքայել» վեպը, որը հայերեն թարգմանությամբ վերնագրվել է «Արամյանց»: Իրականում վերնագրային այս երկու տարբերակները մեկ ամբողջության երկու բաղկացուցիչներն են, հետևաբար կարելի է ասել, որ գրքի ռուսերեն տարբերակից շեղում չի եղել. գիրքը պատմում է հայ մեծանուն բարերար և գործարար Միքայել Արամյանցի մասին …

Նատալյա Գինզբուրգ․ «Ճանապարհ, որ տանում է քաղաք»․ թարգմանչի դիտանկյուն

  Նատալյա Գինզբուրգ․ «Ճանապարհ, որ տանում է քաղաք» «Երևանյան Էսքիզ» հրատարակչություն   Նատալյա Գինզբուրգի «Հինգ վիպակ»  ժողովածուն կարևոր տեղ ունի իտալական արձակում: Այն շահել է «STREGA» մրցանակը՝ 1963 թվականին: Ժողովածուն սկսվում է  «Ճանապարհ, որ տանում է քաղաք»  ինքնատիպ վիպակով:  Գրքի շուկա նետելով նման վիպակ, Գինզբուրգը և հրատարակչությունը հայտնվեցին ընթերցողի կողմից  չընդունվելու  վտանգի առջև: Սակայն վախն անհիմն …

Նիկոս Կազանձակիս․«Հույն Զոռբան»․ թարգմանչի դիտանկյուն

Նիկոս Կազանձակիս «Հույն Զոռբան» «Անտարես» հրատարակչություն     Թարգմանիչն արտոնյալ գրող է, ում խնդիրն է վերաշարադրել գլուխգործոցներն իր լեզվով՝ պահպանելով ստեղծագործության միտքն ու հոգին: Այդ առումով հատկապես կարևոր եմ համարում բնագրային թարգմանությունը, քանի որ ոչ բնագրային թարգմանության մեջ, հնարավոր է, լինեն իմաստային սխալներ, բացթողումներ, որից թարգմանության որակը կարող է տուժել: Թարգմանիչը նախ ինքը պիտի որսա …

Սաթե Հովակիմյան․ «Էմիգրանտի համաստեղությունը» գիրքը հոկտեմբերին կլինի Մոսկվայի գրախանութներում․ հարցազրույց

    Մանկությունս․․․   Մանկությունս՝ երևանյան բակային աշխույժ խաղերն ու անհոգ ծիծաղն էր, Դիլիջանի եղևնիների և տատիս տանից ոչ հեռու գտնվող գրադարանի գրքերի հոտն էր, վառարանի մեջ ճտճտացող կրակի ձայնը ու նոր թխած հացի համը, 90-ականներին՝ մեր բակից հաճախ դուրս բերվող դագաղներն ու սևազգեստ կանանց ողբը, մանկությունս՝ սիբիրյան ձմեռները հեքիաթի վերածելու փորձն ու հնարավորինս շուտ …

Վիկտոր Կրիվուլին․ «Նամակներ Մարիա Իվաշինցովային» շարքից

    26 մայիսի 1978   Մաշա, հոգի՛ս, սա այսօրվա իմ երկրորդ նամակն է: Ավելի ճիշտ՝ սա քեզ ուղղված մի թերթ է օրագրից: Այս մեկն էլ անշուշտ ուղարկելու եմ քեզ: Թեկուզ մենախոսելով, միակողմանի, բայց գոնե զրույց է, և ավելին է ինձ համար, քան սոսկ զրույցը: Դու հիմա խուլուհամր ու կույր ես իմ հանդեպ, և ասես …

Աշոտ Խաչկալյան․ «Ինձ համար չկար ամենասիրելի նկարիչ, կար միակը` Մինաս Ավետիսյանը»․ հարցազրույց

  Մանկությունս․․․   Լենինականն է (ներկայիս Գյումրին), Ձորի թաղը: Տատս, մայրիկս ու եղբայրս են մանկությունս։: Հայրիկիս չեմ հիշում․ մահացել է, երբ ես երեք տարեկան էի: Հորեղբորս ուսերին նստած ֆուտբոլի գնալն էր մանկությունս, Արփաչայում լողալն ու տաք քարերին պառկելը: Արևի, փոշու հոտն է, առավոտյան բակն ավլող տատիկիս ավելի քստքստոցն է: Մանկությունս՝ արև, ժպիտ ու կյանքի նկատմամբ սերն է: …