Հարցազրույց Մշակույթ

Տիգրան Թադևոսյան․ «Եթե ստեղծում ես գույների համերաշխություն, ծնվում է գույների աղոթքը». զրույց

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Մանկությունս անցել է  երկու հակառակ բևեռների արանքում՝ արվեստ և սպորտ։ Մանկուց կողմնակից եմ եղել «առողջ մարմնում՝ առողջ հոգի» կարգախոսին։ Շնորհակալ եմ ծնողներիս, որ այդ մռայլ տարիներին իմ կյանքին հաղորդել են լուսավոր գույներ։

Արվեստի հանդեպ սերը ծնվել է դեռևս մանկուց։ Արվեստի շունչը զգացել եմ հենց մեր տանը հորս՝ գեղանկարիչ Գագիկ Թադևոսյանի շնորհիվ, որը եղել է իմ առաջին ուսուցիչն արվեստի աշխարհում։ Նկարելով ես ապրել և ապրում եմ։ Առանձնացնում եմ իմպրեսոիոնիզմը և էքսպրեսիոնիզմը․ դրանք այս պահին ինձ ավելի հոգեհարազատ են։ Ինձ համար արվեստի աշխարհը ամենակատարյալն է․ այստեղ են ծնվում բոլոր երազները։ Իրականում գույների աղոթքը հրաշք է։ Բազմաթիվ են իրար հակասող գույները։ Սակայն, եթե ստեղծում ես գույների համերաշխություն, ծնվում է գույների աղոթքը, որն էլ իր հերթին տալիս է հոգուն ներդաշնակություն։

Ժամանակակից արվեստն անծայրածիր տիեզերք է, սակայն լինում են դեպքեր, որ մարդն առանց գույնը և գիծը զգալու ցանկանում է լողալ այդ տիեզերքում։ Շատ կարևոր է նկարչի անկեղծությունն ինքն իր հանդեպ, այդ ամենը երևում է իր իսկ կտավում։ Իմ կտավներից մեկի հետ կապված մի դեպք հիշեցի, որը դեռ ուսանող տարիներիս է պատահել՝ արվեստանոցում։ Գնորդուհին եկել  էր ծանոթանալու նկարներին։ Բոլորն ուսումնասիրելուց հետո աչքն ընկավ թաց ներկերով ներկապնակին և զարմացած հարցրեց ինձ, թե ինչու՞ այդ «նկարը» մակագրված չէ, և, որ ինքը ցանկանում է գնել այն։ Ես մկագրեցի (ժպտում է)։ Վերցնելով ներկապնակը, նա շնորհակալություն հայտնեց և հեռացավ։

Երևանը գունեղ ներկապնակ է։ Նա ունի հոգի և պոեզիա, որն էլ տալիս է նոր գույներ արվեստագետին։ Սիրում եմ Երևանյան գիշերները․ դրանք պատրաստի կտավներ են։

Ներշնչանքն ինձ կարող է այցելել ամեն օր և ամեն ժամ։ Սիրում եմ ապրել, իսկ եթե ապրում ես, ապա ներշնչանքը կարող է լինել ամենուր։ Ուղղակի պետք է նկատել այն։

Գրականության քաղցը ավելի շատ լրացնում եմ  մասնագիտական գրականությամբ և ֆիլմերով։ Կառանձնացնեմ մի քանի ռեժիսորի՝ Kim Ki Duk, Takeshi Kitano, Lars von Trier, Darren Aronofsky, Paolo Sorrentino։

Ես հավատում եմ Աստծուն, հավատում եմ իմ հստակ քայլերին արվեստում․․․

 

 

Լուսանկարները՝  Տիգրան Թադևոսյանի անձնական արխիվից

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Զրույցը վարեց՝  Մարգարետ Ասլանյանը

© Երևան  2020

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ընթերցել նաև