Արտասահմանյան գրողներ Արտասահմանյան պոեզիա Թարգմանություն Պոեզիա

Ստեյն Ստեյնար․ «Ժամանակ և ջուր»․ պոեզիա

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Շրջանից դուրս

 

 

Ես քայլում եմ շրջանի մեջ

առկա ամեն ինչի շուրջ:

Եվ շրջանի ներսում

աշխարհն է քո:

 

Իմ ստվերը ընկավ մի պահ

պատուհանի ապակուն:

 

Ես քայլում եմ շրջանի մեջ

առկա ամեն ինչի շուրջ:

Եվ շրջանից անդին

աշխարհն է իմ:

 

 

*

 

Ժամանակ և ջուր

 

 

1

 

Ժամանակը նման է ջրի,

և ջուրը նույնքան ցուրտ է ու խոր

որպես գիտակցություն:

 

Եվ ժամանակը նման է արտացոլմանը,

մասամբ ջրով պատրաստված,

մասամբ իմ կողմից:

 

Ժամանակ և ջուր

հապշտապ չքվում են անհետ

իմ գիտակցության մեջ:

 

 2

 

Արև,

արևն ինձ հետ էր

սլացիկ կնոջ նման

դեղին կոշիկներով:

 

Քառասուն մետրաչափ ցած

սերն ու հավատն էին իմ քնած

փթթուն հողմածաղկի նման:

 

Եվ արևն անցավ

ոչ մի բան չկասկածող ծաղկի վրայով

դեղին կոշիկներով:

 

 

 3

 

Թափանցիկ թևերի վրա

ջուրը թռչում է հետ

իր իսկ արթնացմանն ընդառաջ:

 

Կարմիր ոսկու լարը

իմ առաջ վազող

ոչ մի ուղղության չի հետևում:

 

Արյունոտ շրթունքներից անդին

այդ կիզիչ կաղապարի

մահվան ծաղիկն է ծաղկում:

 

Ուղղահայաց հարթության վրա

շրջանի ու կոնի միջև

մահվան սպիտակ ծաղիկն է աճում:

 

 

4

 

Պղնձե ավազի վրա

Կոտրվող մի ալիք:

Զեփյուռը քսվում է

բարձրահասակ կապույտ խոտերին:

Ծաղիկ մահացած:

 

Ես քար նետեցի

սպիտակ պատին,

և քարը ծիծաղեց:

 

 

 5

 

Ջուրը, որ հոսում է

մեռյալ գիշերվա մեջ

անհատակ ծովը դեպի:

 

Իմ ավազե ուրախությունը փորագրել է

գաղտնիքն իր նախաստեղծ

քո լռության վրա:

 

Եվ ինչպես սաթ, ոսկի

կոշիկների մեջ քո,

վիշտն էր իմ առկայծում:

 

 

 6

 

Ես խոնարհված գլուխ էի,

ես աչք էի մուգ կապույտ,

սպիտակ ձեռք էի ես:

 

Եվ իմ կյանքը կանգ առավ

մանր մետաղադրամի նման

հավասարակշռված իր կողեզրին:

 

Եվ ժամանակը անհետացավ

ինչպես արցունքներն են ընկնում

սպիտակ ձեռքին:

 

 

 7

 

Երկինքն անձրևում է

վեգերով թափանցիկ 

վայր ընկնող երկրի վրա:

 

Օրվա կրակ, լույս,

վախից սառած

անցնելով սրընթաց հրեշտակի միջով,

ապակու նման:

 

Կապտաթև գիշերներ

քուն կտուրներին լուսնի,

գալիս են մարդ-աստղերը,

աստղամարդիկ են գալիս,

գալիս են ջրերը նիրհող:

 

Ամեն ինչ գալիս է,

ոչինչ չի գալիս,

ծրարված հառնող լուսաճառագման մեջ,

աստծո պես:

 

Աստված:

 

 

8

 

Անտեսանելի թևերի բզզոցը

անցնում է մթնշաղոտ իմ հոգու վրայով,

ինչպես կարմրատակող լույսը:

 

Այս երեկո ես քնելու եմ

յոթաստղանի երկնքի ներքո

լայն գետաբերանին:

 

Մինչ բարձրանում է ձայնը քո

անցյալի եղեգներից

ինչպես կարմիր լույսը:

 

 

 9

 

Քամի որսալու ցանց.

 

Փախչելով ծովային պերկեսաձկից

ողողված կիսաթափանցիկ լույսով

ոչնչի:

 

Արևաշող կրակե օղակները ջրի

ներծծում են գոգավոր հայելիները

քառաչափ երազանքների:

 

Հետքեր կորած

երեկոյան ձյան տակ

կասկածի:

 

Քամի որսալու ցանց.

 

Արևի պես՝ քունը մոտեցող

կրակե ծուղակն է նետում

աստծուն որսացու:

 

 

10

 

Իմ գիտակցությունից

դեպի շուրթերը քո

ծով է չկոխկրտված:

 

Բայց երազս առկայծեց

ծածուկ ալեկոծմամբ

երբ խորքերը դեռ պառկած էին խաղաղ:

 

Եվ վիշտը ես թաքցրեցի

համարյա գտնելով քոնը

կապույտ ծովախորշի նման:

 

 

 11

 

Եվ իմ երջանկության պահոցը

պատրաստված է գունատ լույսից

գետի

հեռավոր մորմոքի:

 

Անմշտատևության լուսնի լույսը

հպվում էր իմ ձեռքերին,

մածուցիկ մեմբրանաթաղանթը

ինչը որ է

 

Եվ իմ աչքերի խավարը

փափուկ ծիծաղ է լցնում

երեկոյան

սառը կրակի մեջ:

 

 

 12

 

Ձիերի նման՝ հապշտապ պայտված,

կապույտ բաշն իմ մտքերի

անհետանում է հավերժության հետնամուտքում:

 

Անանուն օրերն ընկնում են

ինչպես նոր խոցված թռչունները

կացարանի մեջ իմ գիշերային:

 

Կապույտ եղունգներով ձեռքի պես,

բացասական այո-ն բարձրանում է

հեռավորության մերձակցությամբ:

 

Մինչ դեմքս քնած է

այրված կրաքարի պես

գետի աչքին:

 

 

 13

 

Կապույտ անձրևը

թևավորված օրերի

ընկնում է այրվող դեմքին:

 

Գիշերը մուտք է գործում

մտքի դատարկության մեջ.

անանուն պատմություն:

 

Մերկությունը նրա

որ կորսվում է

գիշերների և օրերի մեջ:

 

 

 14

 

Արևալույս,

փոթորիկ,

ծով:

 

Ես քայլեցի կանաչ ավազի վրա

և ավազը կանաչ 

իմ շուրջն էր լիուլի,

ծովի մեջ ծով:

 

Ոչ:

 

Բազմաթև թռչունի նման

իմ ձեռքը ընդմիջման է թռչում

լեռը դեպի:

 

Եվ ձեռքս սուզվում է

պայթուցիկի պես

դեպի խորքը լեռան,

և պայթեցնում է լեռը:

 

 

 15

 

Քո նմանությունն ապրում է

արևահարված լույսի մեջ

հերարձակ օրերի:

 

Ես տեսնում եմ քո արցունքները

իմ վշտի վրա ընկնող

հրապուրիչ կապույտ անձրևի հանգույն:

 

Եվ բացակայությունը քո քնում է

առաջին անգամ

իմ գրկում:

 

 

 16

 

Ժամանակի նոսրաձյուն գագաթի ներքևում,

իմ լռությունը սպասում էր

հասունացող հացահատիկի պես:

 

Ես տեսա արևի լույսը գորշասպիտակ

ճանապարհի երկայնքով քայլելիս,

և իմ միտքը ձգվեց արևի լույսին ընդառաջ,

և արևի լույսը տարածեց իր գլուխը ոսկի

ծովակապույտ պատի վերևում:

 

Ես տեսա, որ խավարը թռչում է հեռու

մետաղական թռչունի պես

իմ ձեռքերից հողադարչնագույն:

 

Եվ լռությունս փոխվեց

մեծազդեցիկ միության

ոչնչի և ամեն ինչի հետ:

 

Մինչ մութը լուսափայլող 

ճախրում էր ոսկե թևերի վրա

արևալույսի միջով:

 

 

 17

 

Լույսն

իմ մորմոքի ընկնում է

սպիտակ քո աչքերին քնած:

 

Ես թույլ կտամ մտքերս թռչեն

անհետագիծ ծովի վրա

դեպի  աչքերը քո:

 

Երջանկությունն է քո

բերում իմ մորմոքի

լույսը գունատ:

 

 

 18

 

Երկու ալ կարմիր ձուկ

խոր ջրի մեջ:

Մուգ կապույտ ստվերներ

սպիտակ պատին:

 

Մանուշակագույն մի ամպ

լեռան գագաթին:

 

Քնած երկրի վրա

ես այս սպիտակ հաշիվն եմ կապել:

 

Եվ իմ խոսքերն ընկան

սառցակապույտ ջրի վրա

ինչպես անձրևը գարնանային գիշերվա:

 

 

19

 

Քո անհետագիծ ոտնահետքերով

երևակայական պայծառությունն ընկավ

իմ ճերմակաբուրդ երազի վրա:

 

Ես տեսա քո դեմքը արտացոլված

հատվող ալիքների մեջ

մակընթաց հոսքի:

 

Քո մասնահատկությունները խուսափեցին ինձնից

սառցե ստվերի պես

քնի և երազի միջև:

 

 

20

 

Լռությունը հոսում է

կարմիր ծովի պես

իմ ձայնի վրայով:

 

Լռությունը հոսում է հոսանքին համընթաց

ինչպես ժանգոտ մութը

քո իրականության միջով:

 

Լռությունը արտահոսում է

եռակի շրջագծով

լռության շուրջ:

 

 

 21

 

Ջուրը հոսում է,

լուսաբացակապույտ օր,

ձայնազուրկ գիշեր:

 

Եկել եմ հանգստանալու

կիսափակ աչքով

հավերժության:

 

Հեռավոր աշխարհները

բազմապատկվում են տարօրինակ ծաղիկների պես

իմ երկար քուն մտած

մարմնից:

 

Ես զգում եմ, որ խավարը պտտվում է

ինչպես մետաղյա անիվը

լույսի առանցքի շուրջ:

 

Ես զգում եմ, որ ժամանակի հաստատունությունը

խորտակվել է ուժատ

մեղմության մեջ ջրի:

 

Մինչ հավերժությունը դիտում է

իմ անլուծելի երազանքը

իր միակ աչքով:

 

 

Թարգմանությունը՝  Աշոտ Ալեքսանյանի

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ընթերցել նաև