Արտասահմանյան պոեզիա Թարգմանություն Պոեզիա Պոեզիա

Խորխե Լուիս Բորխես․ բանաստեղծություններ

«Գաղտնագիր գրքից»

Երրորդ մարդ

Ես նվիրում եմ այս բանաստեղծությունը
(ընդունենք այս բառը ժամանակավորապես)
Երրորդ մարդուն, ում հանդիպեցի երեկ չէ առաջին օրը,
որն անհաս էր, ինչպես երրորդ մարդն Արիստոտելի:
Շաբաթ երեկոյան փողոցները մարդաշատ էին,
և ինչ-որ տեղ ամբոխում կար երրորդ մարդը`
ճիշտ այնպես, ինչպես չորրորդն ու առաջինը:
Ամենայն հավանականությամբ մենք չհանդիպեցինք անգամ հայացքով.
նա մեկնում էր Պարագվայ, ես` Կորդովա:
Հնարավոր է` նա նախաերկունքն է այս բառերի.
ոչ մեկին հայտնի չէ անունը նրա:
Ես գիտեմ` կա համ, որ սիրում է նա:
Գիտեմ` երկար է նայել նա լուսնին:
Հնարավոր է` արդեն մահացել է նա:
Կարդալով այս ամենը` նա դժվար թե կռահի,
որ ես խոսում եմ հենց իր մասին:
Գաղտնի գալիքում մենք կարող ենք լինել արժանի մրցակիցներ
կամ սիրող ընկերներ:
Ես գործել եմ անուղղելին`
հաստատելով այս կապը:
Այս առեօրեական, կենցաղաշատ աշխարհում,
որն այնքան նման է գրքին`
«Հազար ու մի գիշեր»,
չկա ոչ մի գործողություն, որ պատահականության սկզբունքով
չէր կարող չլինել կախարդանք,
չկա ոչ մի արարք, որ չէր կարող չլինել անվերջանալի շղթայի սկիզբը:
Այսպիսով` խորհիր. ի՞նչ ստվեր կարող են արձակել
այս` ձանձրալիորեն դատարկ տողերը:

*

«Նվիրական վարդը» գրքից
Օտար եզերքում
(1977)

Ինչ-որ մեկը շտապում է կածաններով Իթակեի`
Մոռացած արքային իր`
շատ տարիներ առաջ
սուզված հատակը Տրոյայի,
Ինչ-որ մեկը խորհում է տոհմական տնամերձի,
պապենական հողի, որդու մասին,
Եվ,անշուշտ, երջանիկ է:
Ես, Ոդիսևս, աշխարհի եզրով անցա տիրակալության տակ Հադեսի,
Տեսա ստվերը Տերեցիոսի,
որ բաժանել էր իրար սերտաճած երկու օձերին,
Տեսա ստվերը Հերակլեսի,
որ մարգագետիններում որսում էր նշմարանքն առյուծների,
Մինչ Հերակլեսն Օլիմպոսում էր` աստվածների մեջ:
Ինչ-որ մեկը հիմա թեքվեց Բոլիվարին
կամ ուղղվեց Չիլի,
Երջանիկ, թե դժբախտ: Եթե միայն դա ես լինեի…

 

Թարգմանությունը`  Մարգարետ Ասլանյանի

Իսպանիա

 

 

 

 

Ընթերցել նաև