Գոհար Գալստյան․ «Շատրվաններով քաղաքի հեքիաթը»

  Կար-չկար քաղաքի հեռավոր արվարձաններից մեկում ապրող մի բանաստեղծ կար։ Նրա լինելու մասին կարող էին հաստատել այնտեղ վաղուց ի վեր ապրող բնակիչները, որոնք համեմատաբար վերջերս էին նկատել, որ իրենց հարևանությամբ մի նոր մարդ է հայտնվել։ Ամեն առավոտ նրանք տեսնում էին, թե արևածագից առաջ նա ինչպես է բացում իր սենյակի լուսամուտը և երազկոտ հայացքով նայում հորիզոնին, …

Գոհար Գալստյան․ «Մինչև Հարություն»․ պատմվածք

    «Առաջին անգամ երբ Պերինյոնը համտեսել է իր նոր պատրաստած խմիչքը, որը հետո շամպայն պիտի կոչվեր, մոտավորապես այսպիսի բացականչություն է արել՝ եկեք, համտեսեք աստղերը»։ Ամեն անգամ իր սիրելի ֆիլիմից Լուզին այս կտորն էր ցիտում՝ երբ առիթից առիթ ընկերներով հավաքվում էինք ոչ թե քաղաքի սրճարաններից մեկնումեկում՝ Պրադոյին հարակից այգում կամ՝ այլուր, այլ մեր ձեղնահարկի սենյակներից …